مدينه ميمانند ) . از اين ماده فقط دو كلمهء فوق در قرآن وجود دارد . غَزْل : ( بر وزن فلس ) تابيدن و تابيده . مصدر و اسم هر دو آمده است بعبارت ديگر : آن پنبه را به صورت نخ در آوردن است « غَزَلَتِ الْمَرْأَةُ الْقُطْنَ وَالصُّوفَ غَزْلًا : مَدَّتْه و فَتَلَتْه خيطاناً » * ( وَلا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلًا بَيْنَكُمْ . . . ) * نحل : 92 . و چون آنزن نباشيد كه رشتهء خويش را از پس تابيدن پنبه و قطعه و قطعه كرد . * ( أَنْكاثاً ) * جمع نكث بمعنى قطعه ها است يعنى « نَقَضَتْ غَزْلَها وَجَعَلَتْه انْكاثاً » بملاحظهء آيهء ما قبل * ( وَأَوْفُوا بِعَهْدِ الله إِذا عاهَدْتُمْ وَلا تَنْقُضُوا الأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها . . . ) * آيهء فوق مثلى است دربارهء وفاى بعهد يعنى در عهد و پيمان خويش ثابت قدم باشيد و مثل آن زن نباشيد كه ميرشت و پنبه ميكرد . اگر بعهد خدا وفا نكنيد قول شما بىفايده و بىاثر خواهد بود مثل عمل آن زن و در آنصورت بىاعتبار خواهيد بود . در مجمع نقل شده : آن زن سفيهى بود از قريش با كنيزانش تا نصف روز ميرشت آنگاه ميگفت : آنچه رشته‌اند پنبه كنند و اين عادت او بود و نامش ريطه دختر عمرو بن كعب بود و بوى سفيه مكَّه گفتندى . چنان كه از كلبى نقل شده و بقولى مثلى است كه خدا بناقض عهد زده . به نظر نگارنده مثل بودنش بهتر است و اشاره بزن بخصوصى نيست و چون رشتن در آن روزگار كار زنان بود لذا در مثل زن ذكر شده است . و اللَّه العالم . در تفسير عياشى از امام صادق عليه السّلام منقول است : چون مسلمانان بكلمهء امير المؤمنين بعلى عليه السّلام سلام دادند رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله باوّل فرمود : برخيز بعلى بلفظ امير المؤمنين سلام كن . گفت : آيا دستور خدا و رسول است فرمود : آرى . سپس بدوّم فرمود : برخيز بعلى بامارت مؤمنين سلام كن . گفت آيا دستور از خدا و رسول